2-SmCo-mian

آهنربای ساماریوم کبالت(SmCo Magnets)

آهنربای ساماریوم کبالت

گریدهای متفاوتی از ساماریوم کبالت برای کاربردهای متفاوت، تولید می­شود. طیف این گریدها از مقدار ۱۶مگا اورستد تا ۳۲ اورستد موجود است. این تنوع گرید باعث می­شود پارامترهای قیمت، عملکرد و حتی دمای کارکرد تنوع پیدا کنند و حق انتخاب اپراتور بالا رود و انتخاب مناسب تر و دقیق تری را انجام دهد.

در واقع دو نوع اصلی از آلیاژ ساماریوم کبالت موجود است. نوع اول که اولین آلیاژ تولید شده نیز می­باشد،(۱-۵) دارای یک اتم ساماریوم به ازای ۵ اتم کبالت است. آلیاژ دوم که نوع تقویت شده ی آن است (۲-۱۷) دارای نسبت اتمی ساماریوم ۲ به ۱۴-۱۷ عدد اتم کبالت است.( درواقع منظور از  ۱۴-۱۷ اتم، ترکیب عناصر کبالت، مس و آهن با یکدیگر است که سهم کبالت از بقیه بیشتر است.)

ساماریوم کبالت(۱-۵):

انرژی تولیدی این خانواده بین ۱۵ تا ۲۴ مگا اورستد است و معمولاً تا دمای ۲۵۰ درجه سانتی گراد را تحمل می­کند. این در حالی است که خانواده ی ساماریوم کبالت (۲-۱۷) به دلیل تولید چگالی انرژی مغناطیسی بیشتر و تحملِ دمای بالاتر، عملکرد بهتر و کاربرد بیشتری در صنعت دارند. اولین ترکیب های مربوطه به این خانواده در حدود سال ۱۹۷۰ میلادی تولید شد که تا اواخر ۱۹۹۰ میلادی نیز مورد استفاده قرار می­گرفت. در جدول زیر اطلاعات مربوط به گریدهای مختلف این خانواده آورده شده است.

 

 1

 

ساماریوم کبالت(۲-۱۷):

این خانواده از ساماریوم کبالت طیف تولید انرژی بین ۲۱ تا ۳۲ مگا اورستد را داراست و تا دماهای ۳۰۰ و یا حتی ۳۶۰ درجه سانتی گراد را نیز تحمل می­کند. مقدار بالای چگالی انرژی تولیدی و تحمل کردن دمای بالا در این خانواده باعث شده است که طراحان سیستم های مغناطیسی به این گروه علاقه مند باشند و خطرات محیطی را در مورد آهنربا به حداقل برسانند. در جدول زیر اطلاعات مربوط به گریدهای مختلف این خانواده آورده شده است.

 

 

2

همچنین در جدول زیر مقدار تلفات القای مغناطیسی در مگنت با افزایش دما آورده شده است. لازم به ذکر است که این مقادیر برگشت پذیر می­باشند یعنی پس از کاهش مجدّد دما به حالت اولیه ی خود، خاصیت مغناطیسی مگنت نیز همانند حالت ابتدایی می­شود.

 3

 

در جدول زیر نیز اطلاعات فیزیکی این مگنت با توجه به دو آلیاژ ذکر شده، آورده شده است.

 

4

 

مقاومت ساماریوم کبالت در برابر خوردگی:

ساماریوم کبالت در مقایسه با مگنت های نیودیمیوم، مقاومت بهتری از خود در برابر خوردگی نشان می­دهد. در بیشتر کاربردهای این مگنت مشاهده می­شود که مگنت نیازی به روکش یا آبکاری ندارد. اما شرایطی همچون محیط  اسیدی و یا مرطوب و محیط خلأ را نمی­توان نادیده گرفت. روکش کاری و یا محافظ فلزی این امکان را می­دهد که بتوانیم مگنت را تمیز نگه داریم. عکس العمل بسیار کم ساماریوم کبالت در برابر عوامل محیطی، باعث شده این نوع مگنت به عنوان یک گزینه­ی خوب در موارد پزشکی و فضایی مد نظر قرار گیرد. همچنین این مگنت در مصارف پزشکی توسط روکش پاریلین( نوعی روکش پلیمری) محافظت می­شود.

 

تاثیر حرارت روی مگنت ساماریوم کبالت:

این مگنت ها مقاومت قابل قبولی از خود در برابر حرارت نشان می­دهند. آنها قادر هستند تا حدود ۳۰۰ درجه سانتی گراد را تحمل کنند. علاوه بر نوع آلیاژ و گرید مگنت، عوامل دیگری هم بر روی مقاومت مگنت در برابر حرارت اثر می­گذارند. یکی از آنها هندسه ی مگنت است. آهنربای ساماریوم کبالتی که دارای ابعاد بزرگتری نسبت به راستای مگنت شدن داشته باشد،(طول مگنت به مساحت قطب ها) مقاومت بهتری از خود نشان می­دهد.  در واقع مگنت های ضحیم تر در این مورد بهتر عمل می­کنند. این در حالی است که خواص ذکر شده در جداول تنها یک عدد کلی است و اگر زمانی به طراحی دقیق مگنت در دمای بالا نیاز داشتیم، باید به هندسه و یا میدان های مخالف مغناطیسی موجود هم توجه کنیم و در طراحی لحاظ شوند.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار × 5 =

معادله امنیتی *